افزونه جلالی را نصب کنید. 13 محرم 1446
3

کوشش ‌۸ساله با دغدغه هم‌گرایی حجم و ادبیات گفت‌

  • کد خبر : 1622
  • ۱۷ تیر ۱۴۰۰ - ۱۱:۵۲
کوشش ‌۸ساله با دغدغه هم‌گرایی حجم و ادبیات گفت‌
🔺 گفت‌وگویی زیبا و خواندنی با " #صالح_موسویان " #هنرمند_قوچانی یکی از #اساتید_بزرگ #مجسمه_سازی استان و کشور

به گزارش قوچان خبر؛ قصه کارهای هنری یگانه و بزرگ بیش‌و‌کم همه شان شبیه به یکدیگر هستند. شاید حکایت «میکلانژ» و بزرگ ترین و ماندگارترین اثرش «مجسمه حضرت داوود» را شنیده باشید. در آن حکایت، میکلانژ جوانی ۲۶ ساله است، که حدود ۱۰ سال از عمرش را صرف تماشا و تراشیدن تندیس داوود به صورت خیالی و در ذهنش کرده است. آن هم از تکه سنگ مرمر غول پیکری که ۲۵ سال در فضای باز حیاط کلیسای فلورانس رها شده بود. پس از سال ها ساختن آن مجسمه در ذهنش، مسئولان کلیسا را راضی می کند تا کار تراشیدن سنگ را به او بسپارند. بعد از ۳ سال تلاش، نتیجه کار، اثری ماندگار و یکی از شاهکارهای دوره رنسانس می شود. اثری یکپارچه با ۵ متر و ۱۷ سانتی متر قد و حدود ۶ تن وزن، مقصدی بود که یک هنرمند برای خودش ترسیم کرده بود. با این اوصاف، تنها یک راه برای رسیدن به مقصد وجود دارد، آن هم داشتن مقصد است. بدون وجود هدف، هر مسیری رو به بیراهه و بیهوده است. کم نبوده اند آدم هایی که تمام زندگی شان را باری به هرجهت گذرانده اند و از این موهبت، هیچ استفاده به دردبخوری نکرده اند. ولی کسی که هدفی را برای خودش نشانه گذاری و شروع به حرکت به سمتش می کند، با تمام سختی ها و کمبودها کنار می آید. از تمام این حرف ها یک منظور داشتم. همان طور که در ابتدای نوشتارگفتم، داستان کارهای بزرگ تقریبا همه شان شبیه به یکدیگر هستند. در مَثَل هم مناقشه نیست. حکایت تندیس های نمایشگاه چیدمان و حجم «پرانتز؛ انسان» هم از همان دسته است. داستانی که برای به سرانجام رسیدن و به نمایش درآمدنش، هشت سال از عمر هنرمند را صرف کرد. «صالح موسویان» را از سال ها قبل می شناسم. او را باید هنرمندی با نگاهی منحصر به فرد و با تندیس های بی نقص دانست. کسی که می داند از اثر هنری اش چه می خواهد و آن را چطور باید بسازد. او ۹ پیکره از آخرین مجموعه اش را در حالی نمایش داد که ۱۵ اثر آسیب دیده و هرگز به نمایش درنیامدند. به هرحال هرکدام از آن ۹ اثر به تنهایی توانایی بر دوش کشیدن بار یک نمایشگاه را داشتند. به بهانه این ضیافت تماشایی، با او گپ وگفتی صمیمانه داشتم.

 

آقای موسویان! اول می خواهم توضیحی کلی در مورد نمایشگاه «پرانتز؛ انسان» بدهید. منظورتان از قرار دادن این پیکره ها با این شکل و شمایل و با این فرم های جدید و سوررئال چه بوده است؟
برای من حدود ۸ سال طول کشید تا بتوانم این مجموعه را آماده نمایش کنم. در تمام این مدت، با اینکه کارهای دیگری را هم دنبال می کردم ولی به عنوان یک پروژه شخصی، مصرانه به دنبال تلفیق ادبیات و حجم بودم. شعرها و متون ادبی قدیم و جدید را مطالعه کردم و از شاعران گذشته همچون «فردوسی» و «مولانا» تأثیر فراوانی گرفتم. به نظرم روح در همه این متون به شکلی وجود دارد. می خواستم تجلی آن روح را در کارهایم نشان بدهم. پس در این مدت تندیس های مختلف را با فیگورها و فرم های مختلف امتحان کردم. می خواستم نقطه اشتراک و فصل مشترکی بین این دو پیدا بکنم. تمام این مدت هم با هزینه شخصی خودم این خواست را دنبال کرده و با اینکه عدد بزرگی در طول این مدت هزینه کرده ام ولی هیچ کمکی هم از هیچ کجا دریافت نکرده ام.

البته ادبیات همیشه الهام بخش هنرمندان مختلف بوده است. یک طورهایی به عنوان قوه محرکه هنرهای تجسمی است و هنرمندان عرصه تجسمی تا به حال بسیار شعر و داستان را به نقش تبدیل کرده اند. اما چه چیزی کار شما را منحصر به فرد و یگانه می کند؟
موافقم، ولی منظور اصلی من ترکیب فرم پیکره ها با محتوا و ایده بود. برای همین هم از دانش معماری و هنر طراحی چند بعدی استفاده کردم. از کاشی های قدیمی خانه های ویران شده مشهد که مربوط به دوره پهلوی اول بود و حجم هایی استفاده کردم که ترکیب آن ها با پیکره ها مشکل بود. حجم های گرافیکی تقریبا ترکیبشان با قوس ها و خطوط منحنی های بدن کار سختی است. برای همین کسی به دنبال آن نیست که بخواهد این اجزا را باهم ترکیب کند. ممکن است که از سرامیک برای ساخت یک مجسمه بهره برده باشند ولی ترکیب آن با فیگور به این شکل تا به حال انجام نشده است. ضمن اینکه من در پس هر کدام از این حجم ها پیامی را هم می خواستم برسانم. فکر می کنم برای اولین بار است که چنین کاری در ایران انجام می شود. البته به دلیل نبود اطلاعات نمی شود این را با قطعیت اعلام کرد. ولی تا آنجایی که من می دانم و از جست وجو هایم برمی آید این نوع کار برای اولین بار است که در ایران انجام می شود.

صحبت از فیگور و پیکره شد. در نمایشگاه شما سایه ای از فیگور دیده می شود. فیگور تعریفی دارد در مجسمه سازی، شما از آن تعریف عبور کرده بودید و انگار سوررئال کار کرده بودید. چطور شد که به این فرم رسیدید؟
دغدغه داشتم که این فیگورها بیانی هم در خودشان داشته باشند. این سراغ ادبیات رفتن در رسیدن به این فرم، مؤثر بود. در اشعار قدما به «تخته بند» اشاره می شود. این اشعار و این توصیف همیشه در یادم بود. در ذهنم چارچوبی بود که ما را اسیر کرده است. برای این جزئیات به کار نمی آمد. مجبور شدم از آن ها کم کنم و کار را ساده کنم. تنها چیزی که از این ساده سازی باقی ماند چشم بود. آن را هم به عنوان نگاه به درون حفظ کردم و خواستم دیده شود. در نهایت پیکره ها را شبیه تابوتی ساختم که کالبد ما در آنجا قرار می گیرد. فشردگی و پیچش های آن هم به همین منظور است.

سؤالی که پیش می آید در مورد رنگ پیکره هاست. چرا بعضی از آن ها رنگ ندارند و یا اگر دارند برای رنگ آمیزی شان رنگ های تخت و یک نواختی استفاده شده است؟ من دوست دارم این طور فکر بکنم که منظورتان از این نوع رنگ آمیزی این بوده است که روح آدمی به تنهایی بدون پیچیدگی و بسیار ساده است. چقدر با این طرز فکر من موافقید؟ آیا این نگاه درست است یا خیر؟
رنگ های انتخاب شده از رنگ بندی کاشی ها بوده است. چون قدمت کاشی ها برایم مهم بود. رنگ های کلی فیگورها را هم از همان ها استفاده کردم. البته رنگ ها در طول زمان کمی تغییر کرده اند. در مورد قسمت دوم سؤالتان هم باید بگویم، هر اثری که به نمایش درمی آید خوانش های مختلفی دارد. این خوانش از اثر هم برایم بسیار جالب است. این آثار از «مدرن» و «پست مدرن» که رنگ گذاری را روی پیکره ها نمی پسندند، قدری آزادتر شده است. این کارها به نوعی «پسامدرن» ( رنگ گذاری در پیکره ها آزاد و معمول است)هستند. ولی این نوع خوانش در مورد ایده اصلی کار، بسیار برایم جالب و بدیع بود.

ابزار استفاده شده در این آثار چه چیزهایی بوده و آیا برای چیدمان آثار هم نقشه ای داشته اید یا نه؟
ابزار استفاده شده ترکیبی بوده است. گاهی فایبرگلاس و کاشی و گاهی هم فایبرگلاس و آهن بوده است. در مورد ترتیب چینش هم بگویم که نقشه ای در کار نبوده است. آدم آن قدر درگیر ربط دادن چیزهای مختلف به هم می شود که فکرهای مختلف و خوانش های متفاوت می آیند و ذهن را روشن می کنند و می گذرند. ولی آن قدر سرگرم چیدمان می شود که همه را فراموش می کند.

 

لینک کوتاه : http://guchankhabar.ir/?p=1622

برچسب ها

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.